Philips Röntgen

Philips begint de activiteiten op het gebied van de röntgentechniek met het repareren van röntgenbuizen op het Natuurkundig Laboratorium in 1917. Een jaar later wordt de eerste zelfgemaakte röntgenbuis getoond welke vanaf 1919 in kleine hoeveelheden op het Nat. Lab. geproduceerd worden.

Vanaf 1920, het jaar waarin Albert Bouwers in dienst treedt van het Nat. Lab., heeft hij samen met zijn medewerkers een geweldige bijdrage geleverd aan de ontwikkeling en toepassing van de röntgentechniek. Bouwers werkt tot 1941 bij Philips, waarna hij directeur wordt van de net opgerichte firma Oude Delft.

De groep van Bouwers ontwikkelt de eerste voor ongewenste röntgenstraling afgeschermde röntgenbuis. De buisomhulling welke cilindervormig is, bestaat gedeeltelijk uit glas en een chroomijzer legering. De Metalix wordt in 1925 geïntroduceerd.

De volgende stap is het volledig elektrisch veilig maken van de buis, wat resulteert in het Metalix Junior apparaat, dat in 1928 het licht ziet. Dit is het eerste röntgenapparaat dat volledig veilig is voor hoogspanning en ongewenste röntgenstraling.

Bij het onderzoek van bijvoorbeeld longtuberculose (een veel voorkomende ziekte in de eerste helft van de vorige eeuw) is een korte belichtingstijd noodzakelijk om de onscherpte als gevolg van de snelle beweging van de longen te minimaliseren. Hiervoor moet de focusbelasting van de röntgenbuis verbeterd worden. Daarom wordt door Philips in 1929 de Rotalix Metalix geïntroduceerd, de eerste röntgenbuis met een draaiende anode. Alle nu in gebruik zijnde buizen hebben een draaiende anode.

Röntgenstraling wordt ook al snel toegepast voor tandheelkundig onderzoek. Zeker voor dit soort toepassingen is gebruiksgemak een zeer belangrijk punt. Philips komt in 1947 met de Oralix, het kleinste en lichtste röntgenapparaat dat beschikbaar is. Het is jaren de standaard voor deze toepassing.

Door de uitvinding van de röntgen beeldversterker, krijgt de röntgenoloog de beschikking over een veel lichtsterker röntgenbeeld. Door deze uitvinding neemt de röntgentechniek een enorme vlucht. Philips introduceert als eerste firma in Europa een 5” beeldversterker in 1952.

Nadat de beeldversterker geïntroduceerd is, wordt er ook gezocht naar nieuwe mogelijkheden om deze toe te passen. Philips introduceert in1954 de BV 20. Een röntgenapparaat specifiek bedoeld om gebruikt te worden in operatiekamers.


Bouwers Dr. Albert Bouwers (1893-1972).
Hij heeft een zeer groot aantal artikelen en een viertal boeken geschreven op het gebied van de röntgentechniek, hoogspanningtechniek en de  optica. Verder vermelden een 200 octrooien zijn naam en heeft hij een aantal wetenschappelijke onderscheidingen gekregen.
De Metalix D met een watergekoelde anode in een buisbehuizing. De buisbehuizing bestaat in het middengedeelte uit een loodmantel met daaromheen de verchroomde vensterbus.
De glazen gedeelten van de buisomhulling zijn in isolatiecilinders van Philite gevat.
De röntgenstraling verlaat via een glazen venster de buis.
Metalix D
Metalix Junior
Het Metalix Junior apparaat bestaat uit een luchtgekoelde Metalix D buis en een hoogspanningsgenerator welke met volledig elektrisch afgeschermde kabels met de buis is verbonden. Het apparaat heeft een vaste hoogspanning van 60 kV  en een vaste buisstroom van 5 mA. De grootte van het focus bedraagt 1,5 mm.
De Rotalix Metalix in de buisbehuizing. De anode bestaat uit een koperen cilinder met daarop aan de voorzijde een ring van wolframdraad voor de focusbaan. Met behulp van een inductiemotor draait de anode met snelheid van 2800 omw/min. Deze constructie liet een 4 à 6 maal hogere focusbelasting toe. Rotalix Metalix
Oralix Een eerste prototype van de Oralix wordt al in 1937 in Chigaco getoond. Vanwege ontwerp problemen en de tweede wereldoorlog duurt het tot 1947 voor het definitieve apparaat in productie gaat.
Er wordt een zeer klein röntgenbuisje (6 cm lang) gebruikt. De draad van de secundaire trafo wikkeling heeft een diameter van 30 micro meter. Hierdoor heeft het een zeer klein volume en een gewicht van slechts 4,5 kg.

De eerste Philips röntgenbeeld versterker met een schermdiameter van 5”. Door de in het ingangsscherm vrijgemaakte elektronen te versnellen en af te beelden op een kleiner fosforscherm, wordt een veel lichtsterker röntgenbeeld verkregen. De eerste jaren wordt het uitgangscherm met optische middelen bekeken, later wordt er een televisiecamera aan het uitgangscherm gekoppeld. BBeeldversterker
BV20 De eerste BV 20 (BildVerstärker, 20 mA). Het is een revolutionair ontwerp en het duurt tot 1959 voor de concurrent met een dergelijk apparaat op de markt komt. Dit apparaat is uitgerust met een optische kijker en zal als eerste apparaat ook uitgerust worden met een televisieketen.
Tot begin van deze eeuw heeft in veel ziekenhuizen dit soort apparaten (onafhankelijk van de leverancier) de naam BV.